“İşte böyle Rafo… Anlat dedin, anlattım. Bu gece artık son demiÅŸtim kendime. Artık o bara gitmeyeceÄŸim. Olmadı Rafo, yine geldim. Nasıl ki bir köpek, onu terk eden sahibini bırakmaz, kokusunu aldığı her yerde peÅŸinden koÅŸar durur, ben de öyle oldum iÅŸte Rafo. Stefan beni istemediÄŸi halde, bir baÅŸka kadın için beni terk edip gittiÄŸi halde ben onu bırakamıyorum…”
AÅŸk, imkansızı ümit etmektir. Yazarımız, AÅŸk Köpekliktir’de bu derin gerçeÄŸi anlatıyor. AÅŸkın göz kamaÅŸtıran yanılsaması, muhteÅŸem bencilliÄŸini, görkemli yıkıcılığını, karanlık cesaretini… On ayrı öyküde, aÅŸkın on ayrı yüzünü göstererek. O çok iyi bildiÄŸiniz, keyifli, akıcı, yalın Ahmet Ümit üslubuyla…
Yazılar(RSS)